De speelgoedwinkel

Er was eens een jongen die Max heette. Hij hield heel veel van speelgoed; hij speelde altijd — op school, tijdens het ontbijt, tijdens de lunch en tijdens het avondeten. Op een dag vonden zijn ouders het te veel gespeel en pakten al zijn speelgoed af!

Max was boos en ging die avond weg van huis, zonder dat zijn ouders het wisten. Hij ging naar de speelgoedwinkel en wilde weer meer speelgoed kopen. Maar even later, toen hij bij de speelgoedwinkel kwam, zag hij dat die dicht was en er vervallen uitzag.

Toen zag hij een pop voor het raam staan, en hij dacht alleen maar: die moet ik hebben. Heel even dacht hij dat de mond opeens allemaal scherpe tanden had, maar toen was het weer die hele leuke pop. Hij dacht: boeit me niet dat hij dicht is, ik ga wel inbreken. Ik moet die pop hebben.

Hij liep naar de deur en ging naar binnen. Gek genoeg was de deur niet op slot. Toen keek hij naar het raam — de pop stond er niet meer. Toen keek hij achter zich en zag die pop weer, met die enge glimlach… en toen hakte de pop het hoofd van Max af.